Głównym zakresem prac i zainteresowań pracowników Katedry Bronioznawstwa jest szeroko pojęta historia średniowiecznej wojskowości polskiej.

Jednym z najważniejszych tematów działań naukowych jest historia techniki wojennej, a więc badanie dziejów przedmiotów materialnych przeznaczonych do przygotowania i prowadzenia akcji zbrojnych, ze szczególnym uwzględnieniem sposobów produkcji i praktycznego zastosowania owych przedmiotów, wśród których, w średniowieczu, najważniejsze były: broń, oporządzenie, sprzęt taborowy, obozowy, sygnalizacyjny, przeprawowy i oblężniczy oraz fortyfikacje stałe i polowe

W kręgu zainteresowań pracowników Katedry mieści się także problematyka dotycząca historii wojen w średniowieczu i czasach nowożytnych. Badane są więc zjawiska łączące się z przyczynami, przebiegiem i efektami działań zbrojnych.

Innym kierunkiem zainteresowań jest badanie historii średniowiecznego wojska, rozumiane jako studia nad strukturą społeczną sił zbrojnych, militarną organizacją tworzących je stanów osobowych, liczebnością wojska, podziałem na jednostki i dyslokacją oddziałów, wyszkoleniem, dyscypliną oraz sposobami zaopatrzenia armii w środki walki i wyposażenie.
Analizowane są także zagadnienia dotyczące średniowiecznej sztuki wojennej czyli sposobów przygotowania i prowadzenia walki zbrojnej w celu osiągnięcia zamierzonych celów politycznych realizowanych poprzez odpowiednie działania taktyczne i strategiczne.
Nowym tematem poszukiwań badawczych jest próba powiązania symboliki uzbrojenia rycerskiego z etosem rycerskim.

W ramach działalności statutowej Katedry realizowane są dwa tematy badawcze: “Średniowieczne uzbrojenie w Polsce i u jej sąsiadów” oraz “Wczesnośredniowieczne uzbrojenie w Polsce (X-XIII w.)”.
Podczas prac z nimi związanych prowadzona jest kwerenda źródłowa w placówkach muzealnych, ośrodkach archeologicznych, archiwach i bibliotekach. W jej wyniku udało się stworzyć bazę danych źródeł archeologicznych, pisanych i ikonograficznych. Na bieżąco prowadzona jest dokumentacja rysunkowa i fotograficzna źródeł, zwłaszcza zabytków archeologicznych. Baza ta jest stale aktualizowana, w miarę przyrostu ilości, nowych, danych źródłowych.

Pracownicy Katedry Bronioznawstwa prowadzą także coroczne, planowe, badania archeologiczne. Uczestniczyli w badaniach archeologicznych wielu stanowisk na terenie Polski i poza jej granicami. Stanowiska te to zarówno obiekty średniowieczne jak i miejsca związane z pradziejami Polski a także jej najnowszą historią.

Wśród najważniejszych badań, w których brali udział pracownicy Katedry wymienić trzeba prace na terenie średniowiecznych pobojowisk (Pola Grunwaldu i Lubieszewo), założeń obronnych (Szestno, Bąkowa Góra), miast i grodzisk (Bytom, Krzepocinek, Leszcz). Pracownicy Katedry uczestniczyli także w badaniach “wielkoinwestycyjnych” wyprzedzających powstanie autostrad (Wytrzyszczki, Kowalewice, Polesie) i tzw. “Odkrywki Szczerców” KWB Bełchatów (Grabek, Zielęcin, Kolonia Broszęcin, Stróża).
Wspomnieć należy o badaniach stanowisk poza granicami Polski. Oprócz badań miejsc męczeństwa polskich oficerów i policjantów (Katyń, Miednoje, Charków), do stanowisk zagranicznych, w badaniach których uczestniczyli pracownicy Katedry, należą: Dracy (Francja), Eton Rowing Lake (Wielka Brytania), Wallendorf, kreis Bittburg - Prüm (Niemcy), Praha 1, Nove Mesto, st. Biskupský dvur čp. 1145, Praha 1, Nove Mesto, st. Namesti Republiky, Praha 6, st. Vokovicky Dvur i Řičany k. Pragi; (Republika Czeska).

Poza “gabinetową” działalnością naukową prowadzone są zajęcia dydaktyczne dla studentów archeologii oraz kierunków pokrewnych. Najważniejszym wśród nich jest cykl zajęć specjalizacyjnych realizowanych w ramach tematu “Polska sztuka wojenna w średniowieczu”.
Poza przedmiotami specjalizacyjnymi pracownicy Katedry prowadzą zajęcia dotyczące innych tematów (nie zawsze związanych z uzbrojeniem), wykłady monograficzne i zajęcia fakultatywne w formie konwersatoriów oraz seminaria magisterskie i doktorskie z zakresu historii uzbrojenia średniowiecznego.